Nereye gitse onuda beraberinde götürürdü.Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı.İster kendi başına gelsin ister başkasının,İster iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi: “Bundada bir hayır var!”  bir gün kral ve arkadaşı birlikte ava çıktılar.

Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor,krala veriyor,kralda ateş ediyordu.Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı.Ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı.Ve kralın baş parmağı koptu.Durumu gören arkadaşı her zaman ki swözünü söyledi: ”Bunda da bir hayır var!” Kral acı ve öfke ile bağırdı;

-“Bunda hayır falan yok! Görmüyo musun parmağım koptu”

ve sonrada kazgınlığı geçmediği için arkadışını zindana attırdı. Bir yıl kadar sonra,kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamı ile avlanıyordu. Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler.

Ellerini ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar sonrada odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar tam odunları tutuşturmaya geliyolardı ki kralın baş parmağının olmadığını fark ettiler. Bu kabile, batıl inançları nedeni ile uzuvlarından biri eksik olan insanı yemiyordu.
Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü olaylar geliceğine inanıyorlardı. Bu korku ile kralı çözdüler ve salıverdiler.

Diğer adamları ise pişirip yediler. Sarayına döndüğünde,kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu.

Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir anlattı

-“Haklıymışsın” dedi. ”Parmağımın kopmasında gerçektende bir hayır varmış.İşte bu yüzden seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptığım çok haksız ve kötü bir şeydi.”

-“Hayır” diye karşılık verdi arkadaşı. ”Bunda da bir hayır var.”  “Ne diyorsun Allah aşkına” diye hayretle bağırdı kral.” En yakın arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmamın neresinde hayır olabilir.”

-“ Düşünsene,ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum değil mi ?” ....